Pola veka naše Marakane!
Na današnji dan pre pola veka sagrađen je grandiozni objekat koji preko četiri miliona Zvezdaša smatra sojom kućom.
Našu Marakanu u proteklih 50 godina
pognutih glava napuštali su Real. Barselona, Liverpul, Bajern...
Aplauzi, pesma i uzdasi navijača već pet decenija odjekuju najvećim
srpskim stadionom čiji zidovi ljubomorno čuvaju tajnu večne ljubavi
između nas i nje. Naša „Neosvojiva tvrđava“ od 1. septembra 1963.
godine u Srbiji, Balkanu, Evropi i svetu ima status fenomena, stadiona
sa najboljom atmosferom i najvernijim pristalicama. U svojim odajama
Marakana krije i najvrednije fudbalske trofeje, pehare namenjene prvaku
Evrope i sveta.
...Istorija kaže da je prvi posetilac na Marakani 1. septembra 1963. godine bio Laza Petrović, zemljoradnik iz okoline Loznice. Ovaj vatreni navijač pojavio se na stadionu u šest sati izjutra, zauzeo svoje mesto na istočnoj tribini, izvadio sir i pogaču iz torbe, doručkovao i strpljivo sačekao početak utakmice sa Rijekom.
Inače teren sa tribinama koji je prvobitno sagrađen 1927. godine na mestu na kome je danas "Marakana" pripadao je FK „Jugoslavija“, a sam izgled je bio primeren tom vremenu. Tribine su bile drvene, gledaoci su uglavnom stajali na utakmicama, a kapacitet je iznosio 20 hiljada stajaćih mesta. Tokom Drugog svetskog rata, FK „Jugoslavija“ se gasi, a osnivanjem FK „Crvena zvezda“, 4. marta 1945. godine, stadion nekadašnje FK „Jugoslavije“ a na kome je današnja „Marakana“, ustupljen je našem klubu. Dvadeset sedmog decembra 1959. godine Crvena zvezda je odigrala poslednju utakmicu na svom starom stadionu. Ekipa Novog Sada bila je rival na oproštaju od dotrajalog igrališta.
Sa njim je otišao i deo fudbalske istorije. Na njemu je Moša Marjanović dao gol Zamori, savladan je Planička, a posle Drugog svetskog rata odigrane su mnoge lepe i uzbudljive utakmice. Posle oproštajne utakmice stadion je porušen i na njegovim temeljima počeo je da se gradi nov, moderan sportski objekat. Prethodno, da bi se došlo do površine novog terena, 12 metara nižeg od ranijeg, trebalo je da se izbaci preko 350.000 kubika zemlje i 15.000 kubika kamena. Pored velelepnog izgleda, stadion je dobio i u to vreme izuzetnu travu na igralištu, sa drenažom i svim slojevima nepohodnim za "život" travnatog terena. Već naredne godine, kada je izgradnja stadiona potpuno završena, kapacitet je iznosio čitavih 110 hiljada gledalaca! Zbog svoje grandioznosti i velikog kapaciteta, navijači su sa pravom stadion poredili sa tada najvećim na svetu – „Marakanom“ u Rio de Žaneiru. Od tih dana, pa sve do danas, to ime je ostalo sastavni deo priče o Crvenoj zvezdi, a stadion je postao sinonim uspeha i pobeda. Prvi gol na Zvezdinoj "Marakani" postigao je Trifun Mihajlović, u susretu pionira Crvene zvezde i Jedinstva iz Zemuna, predigri prvenstvenog meča sa Rijekom. Prvi zvanični, prvoligaški, pogodak delo je Riječanina Vukoja, dok je prvi gol za seniorski tim Crvene zvezde postigao Dušan Maravić, na istoj utakmici. Najveća poseta zabeležena je 1975. godine na utakmici sa Ferencvarošem na kojoj je bilo prisutno oko sto sedamnaest hiljada navijača, dok je više puta kroz istoriju na najvećem srpskom stadionu broj posetilaca prevazilazio brojku od sto hiljada duša.
Prateći modernizaciju fudbalskih objekata i poštujući rigorozne zahteve UEFA, u cilju većeg komfora i bezbednosti navijača danas je ta brojka znatno smanjena i postavljanjem stolica na sve četiri tribine, kapacitet stadiona je sveden na 53 hiljade sedećih mesta. Dužina terena je 105 metara dok je širina 68 metara.
...Istorija kaže da je prvi posetilac na Marakani 1. septembra 1963. godine bio Laza Petrović, zemljoradnik iz okoline Loznice. Ovaj vatreni navijač pojavio se na stadionu u šest sati izjutra, zauzeo svoje mesto na istočnoj tribini, izvadio sir i pogaču iz torbe, doručkovao i strpljivo sačekao početak utakmice sa Rijekom.
Inače teren sa tribinama koji je prvobitno sagrađen 1927. godine na mestu na kome je danas "Marakana" pripadao je FK „Jugoslavija“, a sam izgled je bio primeren tom vremenu. Tribine su bile drvene, gledaoci su uglavnom stajali na utakmicama, a kapacitet je iznosio 20 hiljada stajaćih mesta. Tokom Drugog svetskog rata, FK „Jugoslavija“ se gasi, a osnivanjem FK „Crvena zvezda“, 4. marta 1945. godine, stadion nekadašnje FK „Jugoslavije“ a na kome je današnja „Marakana“, ustupljen je našem klubu. Dvadeset sedmog decembra 1959. godine Crvena zvezda je odigrala poslednju utakmicu na svom starom stadionu. Ekipa Novog Sada bila je rival na oproštaju od dotrajalog igrališta.
Sa njim je otišao i deo fudbalske istorije. Na njemu je Moša Marjanović dao gol Zamori, savladan je Planička, a posle Drugog svetskog rata odigrane su mnoge lepe i uzbudljive utakmice. Posle oproštajne utakmice stadion je porušen i na njegovim temeljima počeo je da se gradi nov, moderan sportski objekat. Prethodno, da bi se došlo do površine novog terena, 12 metara nižeg od ranijeg, trebalo je da se izbaci preko 350.000 kubika zemlje i 15.000 kubika kamena. Pored velelepnog izgleda, stadion je dobio i u to vreme izuzetnu travu na igralištu, sa drenažom i svim slojevima nepohodnim za "život" travnatog terena. Već naredne godine, kada je izgradnja stadiona potpuno završena, kapacitet je iznosio čitavih 110 hiljada gledalaca! Zbog svoje grandioznosti i velikog kapaciteta, navijači su sa pravom stadion poredili sa tada najvećim na svetu – „Marakanom“ u Rio de Žaneiru. Od tih dana, pa sve do danas, to ime je ostalo sastavni deo priče o Crvenoj zvezdi, a stadion je postao sinonim uspeha i pobeda. Prvi gol na Zvezdinoj "Marakani" postigao je Trifun Mihajlović, u susretu pionira Crvene zvezde i Jedinstva iz Zemuna, predigri prvenstvenog meča sa Rijekom. Prvi zvanični, prvoligaški, pogodak delo je Riječanina Vukoja, dok je prvi gol za seniorski tim Crvene zvezde postigao Dušan Maravić, na istoj utakmici. Najveća poseta zabeležena je 1975. godine na utakmici sa Ferencvarošem na kojoj je bilo prisutno oko sto sedamnaest hiljada navijača, dok je više puta kroz istoriju na najvećem srpskom stadionu broj posetilaca prevazilazio brojku od sto hiljada duša.
Prateći modernizaciju fudbalskih objekata i poštujući rigorozne zahteve UEFA, u cilju većeg komfora i bezbednosti navijača danas je ta brojka znatno smanjena i postavljanjem stolica na sve četiri tribine, kapacitet stadiona je sveden na 53 hiljade sedećih mesta. Dužina terena je 105 metara dok je širina 68 metara.
Izvor: crvenazvezdafk.com
Нема коментара:
Постави коментар